Aktualności -
Nagroda im. Mackiewicza dla WIESZANIA
11 listopada 2008 roku wydana przez Sic! książka
Jarosława Marka Rymkiewicza WIESZANIE
otrzymała Nagrodę Literacką im. Józefa Mackiewicza za rok 2007.
Jarosław Marek Rymkiewicz powiedział po otrzymaniu nagrody:
„Wieszanie do niczego nie namawia, do niczego nie wzywa, nie chce na nic mieć wpływu. Napisałem Wieszanie, ponieważ miałem do opowiedzenia moją opowieść. Opowieść chciała się opowiedzieć i żeby to osiągnąć, postąpiła w jedyny możliwy sposób - opowieść się opowiedziała. Tylko to było jej i moim celem, to był mój i mojej opowieści cel jedyny".
O książce:
„Książka ta przeznaczona jest dla miłośników historii ojczystej – takich, którzy lubią czytać o tym, jak wyglądało życie polskie w dawnych czasach i jak żyli nasi przodkowie, jakie mieli przygody oraz obyczaje. Mówi ona o wydarzeniach, które miały miejsce w Warszawie przed ponad dwustu laty, między połową kwietnia a początkiem listopada 1794 roku. Jest w niej również mowa o kilku wydarzeniach nieco późniejszych i nieco wcześniejszych, a także (dla przykładu oraz porównania) o wydarzeniach, do których doszło w tymże czasie w Wilnie i w Krakowie. Nie znaczy to, że moja opowieść zdaje sprawę ze wszystkich ważnych wydarzeń, które miały miejsce w Warszawie w roku 1794. Tę kwestię dostatecznie wyjaśnia tytuł książki – jej tematem są wydarzenia wiążące się z wieszaniem na szubienicy, a więc, ujmując to inaczej, z legalnym lub nielegalnym wykonywaniem wyroków śmierci – niekiedy sądowych, a niekiedy wydawanych spontanicznie przez lud Warszawy”. (Jarosław Marek Rymkiewicz)
„(...) Książkę Rymkiewicza czyta się jak fascynujący dreszczowiec, mimo że jest przecież obszernym opracowaniem historycznym. Jednak w odróżnieniu od wcześniejszych opowieści laureata Nike, traktujących o «życiu polskim w dawnych czasach» (książki o Mickiewiczu, Fredrze, Słowackim), ta (...) mówi też dość wyraźnie o sprawach aktualnych, choć autora bardziej interesują mechanizmy historii. Jeżeli pochłaniają go kwestie narodowe, to w ujęciach bez mała metafizycznych, a nie dziennikarskich. Wieszanie to książka napisana przez mędrca, a nie publicystę”. (Dariusz Nowacki, „Newsweek”)
„Autor Wieszania pokazuje Polskę jako bez końca wzniecaną i upadającą insurekcję albo jako trwający o wiele dłużej martwy spokój gwarantowany przez własne elity sprzymierzone z obcymi mocarstwami. Miejsca na Polskę zarazem polityczną i liberalną w portrecie Rymkiewicza po prostu nie ma. A jest to portret przerażająco realistyczny; portret, który powinien się stać tematem wielkiej debaty świadomych polskich elit, gdyby takie elity w dzisiejszej Polsce istniały”. (Cezary Michalski, „Dziennik – Europa”)
Jarosława Marka Rymkiewicza WIESZANIE
otrzymała Nagrodę Literacką im. Józefa Mackiewicza za rok 2007.
Jarosław Marek Rymkiewicz powiedział po otrzymaniu nagrody:
„Wieszanie do niczego nie namawia, do niczego nie wzywa, nie chce na nic mieć wpływu. Napisałem Wieszanie, ponieważ miałem do opowiedzenia moją opowieść. Opowieść chciała się opowiedzieć i żeby to osiągnąć, postąpiła w jedyny możliwy sposób - opowieść się opowiedziała. Tylko to było jej i moim celem, to był mój i mojej opowieści cel jedyny".
O książce:
„Książka ta przeznaczona jest dla miłośników historii ojczystej – takich, którzy lubią czytać o tym, jak wyglądało życie polskie w dawnych czasach i jak żyli nasi przodkowie, jakie mieli przygody oraz obyczaje. Mówi ona o wydarzeniach, które miały miejsce w Warszawie przed ponad dwustu laty, między połową kwietnia a początkiem listopada 1794 roku. Jest w niej również mowa o kilku wydarzeniach nieco późniejszych i nieco wcześniejszych, a także (dla przykładu oraz porównania) o wydarzeniach, do których doszło w tymże czasie w Wilnie i w Krakowie. Nie znaczy to, że moja opowieść zdaje sprawę ze wszystkich ważnych wydarzeń, które miały miejsce w Warszawie w roku 1794. Tę kwestię dostatecznie wyjaśnia tytuł książki – jej tematem są wydarzenia wiążące się z wieszaniem na szubienicy, a więc, ujmując to inaczej, z legalnym lub nielegalnym wykonywaniem wyroków śmierci – niekiedy sądowych, a niekiedy wydawanych spontanicznie przez lud Warszawy”. (Jarosław Marek Rymkiewicz)
„(...) Książkę Rymkiewicza czyta się jak fascynujący dreszczowiec, mimo że jest przecież obszernym opracowaniem historycznym. Jednak w odróżnieniu od wcześniejszych opowieści laureata Nike, traktujących o «życiu polskim w dawnych czasach» (książki o Mickiewiczu, Fredrze, Słowackim), ta (...) mówi też dość wyraźnie o sprawach aktualnych, choć autora bardziej interesują mechanizmy historii. Jeżeli pochłaniają go kwestie narodowe, to w ujęciach bez mała metafizycznych, a nie dziennikarskich. Wieszanie to książka napisana przez mędrca, a nie publicystę”. (Dariusz Nowacki, „Newsweek”)
„Autor Wieszania pokazuje Polskę jako bez końca wzniecaną i upadającą insurekcję albo jako trwający o wiele dłużej martwy spokój gwarantowany przez własne elity sprzymierzone z obcymi mocarstwami. Miejsca na Polskę zarazem polityczną i liberalną w portrecie Rymkiewicza po prostu nie ma. A jest to portret przerażająco realistyczny; portret, który powinien się stać tematem wielkiej debaty świadomych polskich elit, gdyby takie elity w dzisiejszej Polsce istniały”. (Cezary Michalski, „Dziennik – Europa”)